Gervigreind á sterum eða alvöru greind?
Í nýjasta þætti af hlaðvarpinu Tæknital ræðir Kristinn R. Þórisson, prófessor við tölvunarfræðideild Háskólans í Reykjavík og stofnandi Vitvélastofnunar Íslands, um þróun gervigreindar, stöðu Íslands í alþjóðlegu samhengi og hvers vegna smáþjóðir þurfi að hugsa öðruvísi um framtíð tækninnar.
Kristinn hefur starfað við rannsóknir á gervigreind í áratugi, meðal annars við MIT í Bandaríkjunum, og hefur fylgst með þróuninni frá því að vera sérhæft rannsóknarsvið yfir í að verða eitt heitasta umræðuefni samtímans. Að hans mati er mikilvægt að skilja að núverandi gervigreind sé ekki endilega „greind“ í hefðbundnum skilningi.
„Þetta er tölfræðiapparat á sterum.“
Í þættinum útskýrir hann hvernig stór mállíkön eins og ChatGPT byggja á gríðarlegu magni gagna og hvers vegna sú nálgun henti ekki endilega öllum þjóðum jafnt.
„Við erum smágagnaþjóð.“
Kristinn telur að Ísland og önnur Norðurlönd geti skapað sér sérstöðu með því að þróa nýja tegund gervigreindar sem byggir á minni gagnamagni og meiri sjálfstæðri virkni. Slík nálgun gæti aukið tæknilegt sjálfstæði smárra ríkja og dregið úr þörf þeirra til að treysta á erlenda innviði.
„Við þurfum að fara í næstu tegund gervigreindar.“
Þátturinn fjallar einnig um mikilvægi þess að byggja sterkari brú milli rannsókna og atvinnulífs. Kristinn bendir á að Ísland hafi framúrskarandi rannsóknarfólk og sterkar hefðir á sviði gervigreindar, en að betur megi fara í að koma hugmyndum úr akademíunni yfir í hagnýta nýsköpun. Að hans mati snýst framtíðin ekki eingöngu um tæknina sjálfa heldur einnig um stefnumótun, menntun og þjóðaröryggi.
„Þetta hefur beina afleiðingu fyrir sjálfstæði þjóðarinnar og þjóðaröryggi.“
Þrátt fyrir áskoranir er Kristinn bjartsýnn á stöðu Íslands og telur að smæð landsins geti jafnvel reynst styrkur þegar kemur að nýrri hugsun og frumkvöðlastarfi.
„Við erum ekki bara litla Ísland. Við erum líka litla Ísland sem hefur alveg ótrúlega sérstöðu á mörgum sviðum.“
Þátturinn veitir áhugaverða innsýn í framtíð gervigreindar, stöðu Íslands í alþjóðlegri samkeppni og þær leiðir sem gætu tryggt að smáþjóðir láti ekki tækniframtíðina ráðast eingöngu af stærstu ríkjum og fyrirtækjum heims.